​ Από μικρή ηλικία, θυμάμαι ότι το Πάσχα μου δημιουργούσε ανάμεικτα συναισθήματα. Σκεφτόμουν ότι ίσως, με πλήγωνε ο πένθιμος ήχος της καμπάνας, η προδοσία, ο πόνος. Αναρωτιόμουν το λόγο που, η διδασκαλία και οι πράξεις αγάπης του Χριστού, τον οδήγησαν στο βάναυσο και ατιμωτικό τέλος Του. Θύμωνα με τους
ανθρώπους, την έλλειψη κριτικής σκέψης και αισθήματος ευγνωμοσύνης από πλευράς τους. Πέρασαν πολλά χρόνια για να μπορέσω να κατανοήσω το αληθινό νόημα, ότι στην πραγματικότητα δηλαδή, το τέλος ήταν μόνο η αρχή…
 

 Η Θυσία και η Αναγέννηση του Χριστού, είναι ακόμα ένα μέρος της διδασκαλίας Του προς εμάς. Αποτυπώνει με λόγο και έργο την έννοια της “συγχώρεσης”, καθώς ο Χριστός προσεύχεται για τη Σωτηρία των διωκτών του πάνω στο σταυρό. Ετυμολογικά, η “συγχώρεση” αποτελείται από το πρόθεμα “συν” και τη λέξη “χώρος”.
Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι καθένας από εμάς, στο πλαίσιο οποιασδήποτε σχέσης, αναγνωρίζει και αποδέχεται αδυναμίες και λάθη, δικά του και του άλλου, ενώ παράλληλα, επιλέγει εκ νέου να συνυπάρχει και να συμβιώνει καταστάσεις και συναισθήματα μαζί του. Να αφεθεί σε μια δυναμική και παράλληλα, ρευστή σχέση δίνοντας χώρο στον εαυτό του και στο άλλο μέλος, να αναπτύξει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς του και τα θέλω του, ως μονάδα και ως μέρος της σχέσης.
 

 Η πραγματική και ουσιαστική όμως, συγχώρεση ενέχει μια βασική προϋπόθεση, τη “μετάνοια”. Η έννοια της “μετάνοιας” δεν σκιαγραφείται ως μια επιφανειακή θλίψη ή ενοχή για λάθη, παρανοήσεις και άσχημες πράξεις. Σημαίνει ότι αναγνωρίζω και κατανοώ λανθασμένες ενέργειες και επιλέγω να αλλάξω ριζικά τρόπο σκέψης και τη νοοτροπία μου, με στόχο να στραφώ προς το καλύτερο. Να αναδομήσω τον εαυτό μου, να τον προετοιμάσω στην αποδοχή του ίδιου και ως αποτέλεσμα, να μπορεί να ενταχθεί πλέον, καθαρός και ειλικρινής σε σχέσεις με άλλους ανθρώπους. Σχέσεις απαλλαγμένες από κατάλοιπα οργής, θυμού, πικρίας, στενοχώριας, ενοχής και εξάρτησης. Με αυτόν τον τρόπο, θα χτίσουμε σχέσεις βασισμένες στην αγάπη, την εμπιστοσύνη, την αμοιβαιότητα και το σεβασμό. Έτσι, θα επέλθει η λύτρωση και η απελευθέρωση της
ψυχής μας.
 

 Ανακεφαλαιώνοντας, το ταξίδι αυτό στις έννοιες της συγχώρεσης, μετάνοιας και λύτρωσης με βοήθησε να κατανοήσω το οξύμωρο των Παθών και της Ανάστασης. Ο Χριστός φώτισε το δρόμο της νίκης της ζωής επί του θανάτου, της αγάπης επί του μίσους, της συγχώρεσης επί της εκδίκησης. Αυτές τις άγιες μέρες, ας προσφέρουμε στις καρδιές μας τα υπέρτατα δώρα της συγχώρεσης, της ελπίδας, της αλλαγής και ας αναγεννηθούμε πνευματικά.